نحوه سایزینگ دستگاه جوشکاری انتشار مس؟

برای سایز کردن دستگاه جوشکاری انتشار مس، با ناحیه اتصال، مشخصات فویل، ابعاد ترمینال نهایی و خروجی تولید مورد نیاز شروع کنید. سپس تأیید کنید که دستگاه می‌تواند نیروی مناسب و شرایط گرمایشی را از طریق ابزار در طول چرخه‌های تولید تکراری فراهم کند.

امتیاز ترانسفورماتور به تنهایی نمی‌تواند مشخص کند که آیا دستگاه قطعه شما را جوش می‌دهد یا خیر. انتخاب باید نقشه قطعه کار را به پیکربندی تجهیزات متصل کند و سپس با نمونه‌های نماینده بررسی شود.

این راهنما ماشین‌های مورد استفاده برای ادغام انتهای کانکتورهای انعطاف‌پذیر فویل مسی لمینت شده و باس‌بارها را پوشش می‌دهد.

با انتهای جوش داده شده روی نقشه شروع کنید

نقشه باس‌بار انعطاف‌پذیر باید ترمینال متصل شده را از قسمتی که باید انعطاف‌پذیر باقی بماند، متمایز کند. طول کلی کانکتور اطلاعات مفیدی برای جابجایی فراهم می‌کند، اما هندسه ترمینال ناحیه مورد جوشکاری را تعریف می‌کند.

قبل از درخواست توصیه، شناسایی کنید:

ضخامت ترمینال نهایی شایسته توجه اولیه است. یک ترمینال ممکن است نیاز به جا شدن در فضای مونتاژ ثابت داشته باشد یا پس از جوشکاری نیاز به سوراخ‌کاری داشته باشد. این الزامات باید هنگام ارزیابی ابزار و فرآیند در دسترس باشند.

اگر نقشه شامل چندین نوع محصول است، کل محدوده را ارسال کنید. انتخاب دستگاه برای یک نمونه و بررسی اندازه‌های دیگر بعداً می‌تواند شکاف‌هایی در دسترسی ابزار یا قابلیت تولید ایجاد کند.

از ناحیه اتصال برای ارزیابی الزامات نیرو استفاده کنید

برای یک ترمینال مستطیلی، ناحیه اتصال اسمی عبارت است از:

ناحیه اتصال = عرض اتصال × طول اتصال

این ناحیه پیش‌بینی شده ترمینال در حال فشرده شدن است. هنگام تخمین فشار متوسط اسمی، آن را در تعداد رابط‌های فویل ضرب نکنید.

دو ترمینال مثالی را در نظر بگیرید:

با همان فشار متوسط اسمی، ترمینال B دو برابر نیروی کل را نیاز دارد. این مقایسه تأثیر ناحیه را توضیح می‌دهد؛ فشار جوشکاری مناسب برای هیچ یک از قطعات را تعیین نمی‌کند.

رابطه عبارت است از:

نیرو (N) = فشار متوسط اسمی (MPa) × ناحیه (mm²)

تأمین کننده هنوز باید الزام فرآیند را از طریق ارزیابی مهندسی و آزمایش‌ها تعیین کند. صافی ابزار، هم‌ترازی، پشتیبانی و رفتار قاب بر نحوه رسیدن یکنواخت آن نیرو به پشته تأثیر می‌گذارد.

نیروی موجود در ابزار و محدوده کاری قابل تنظیم آن را بخواهید. خواندن فشار هوای فشرده یا هیدرولیک به تنهایی، نیروی اعمال شده بر مس را به شما نمی‌گوید.

ضخامت فویل و تعداد لایه هر دو باید در مشخصات گنجانده شوند

ضخامت پشته اسمی را می‌توان از ضخامت فویل ضرب در تعداد لایه محاسبه کرد. با این حال، دو پشته با ضخامت کل یکسان می‌توانند تعداد رابط‌های متفاوت و ویژگی‌های جابجایی متفاوتی داشته باشند.

به عنوان مثال:

• 100 لایه فویل 0.10 میلی‌متری ضخامت پشته اسمی 10 میلی‌متر را می‌دهد.

• 200 لایه فویل 0.05 میلی‌متری نیز ضخامت پشته اسمی 10 میلی‌متر را می‌دهد.

اینها مثال‌های ابعادی هستند، نه مشخصات جوشکاری معادل. فویل‌های نازک‌تر ممکن است در طول پشته‌بندی، موقعیت‌یابی و فشرده‌سازی رفتار متفاوتی داشته باشند. هر دو ساختار باید در طول انتخاب شناسایی شوند.

وضعیت ماده نیز مهم است. جوشکاری انتشار به تماس بین سطوح تحت دما و فشار کنترل شده بستگی دارد؛ وضعیت سطح و صافی بر آن تماس تأثیر می‌گذارد. TWI این روابط را در راهنمای جوشکاری انتشار خود توصیف می‌کند.

در صورت امکان از فویل تولیدی برای آزمایش استفاده کنید. درجه، تمپر، پوشش و روش آماده‌سازی آن را شناسایی کنید تا تأمین کننده بداند فرآیند نهایی باید چه چیزی را در بر گیرد.

قابلیت گرمایش را فراتر از برچسب kVA مقایسه کنید

امتیاز ترانسفورماتور یک بخش از مشخصات دستگاه جوشکاری فویل مسی است. نیروی پرس، ناحیه ابزار قابل استفاده یا عملکرد بر روی یک کانکتور خاص را تعریف نمی‌کند.

هنگام مقایسه قیمت‌ها، از هر تأمین کننده بخواهید توضیح دهد:

• امتیاز ترانسفورماتور و شرایط کاری اعلام شده آن.

• کنترل‌های گرمایش ارائه شده با دستگاه.

• آیا دما اندازه‌گیری می‌شود، در کجا اندازه‌گیری می‌شود و مقدار نمایش داده شده نشان دهنده چیست.

• ابزار پیشنهادی و چیدمان مدار ثانویه.

• الزامات خنک‌کننده برای برنامه تولید مورد نظر.

این سوالات باعث می‌شوند پیشنهادات ظاهراً مشابه راحت‌تر مقایسه شوند. به عنوان مثال، دمای ابزار نمایش داده شده نباید به عنوان اندازه‌گیری مستقیم هر رابط فویل داخلی در نظر گرفته شود.

از انتخاب درصد ثابت kVA اضافی بدون ارزیابی کاربرد خودداری کنید. اگر انتظار محصولات آینده وجود دارد، ابعاد احتمالی و الزامات تولید آنها را ارائه دهید تا تأمین کننده بتواند توضیح دهد کدام بخش‌های پیکربندی به ظرفیت اضافی نیاز دارند.

بررسی کنید که آیا کانکتور کامل جا می‌شود

ترمینال ممکن است بین ابزارها جا شود در حالی که بقیه کانکتور با دستگاه تداخل دارد.

با استفاده از قطعه کامل، از جمله هرگونه خمیدگی که قبل از جوشکاری ایجاد شده است، پاکسازی را بررسی کنید. جهت بارگذاری، پشتیبانی از قسمت انعطاف‌پذیر، دسترسی به ترمینال دوم و حذف کانکتور نهایی را بررسی کنید.

برای یک خانواده محصول، پهن‌ترین قسمت فقط یک بررسی است. طولانی‌ترین کانکتور ممکن است به پشتیبانی اضافی نیاز داشته باشد، در حالی که یک قطعه خم شده کوتاه‌تر ممکن است موقعیت‌یابی دشوارتری داشته باشد.

دستگاه جوشکاری انتشار مس پیشنهادیبنابراین باید در برابر ابعاد اتصال و پاکسازی جابجایی بررسی شود.تقاضای تولید را به یک چرخه مجاز تبدیل کنید

مشخص کنید که آیا هدف خروجی به معنای کانکتورهای تکمیل شده، ترمینال‌های جوش داده شده یا چرخه‌های دستگاه است. این مقادیر ممکن است متفاوت باشند.

فرض کنید کارخانه‌ای به 300 کانکتور پذیرفته شده در هر شیفت نیاز دارد. اگر برنامه تولید توافق شده 360 دقیقه را برای عملیات جوشکاری فراهم کند، میانگین مجاز عبارت است از:

360 دقیقه ÷ 300 کانکتور = 1.2 دقیقه در هر کانکتور پذیرفته شده

اگر هر کانکتور به دو چرخه جوشکاری ترمینال جداگانه نیاز دارد، هر دو چرخه و زمان جابجایی باید در این محدوده زمانی قرار گیرند.

این یک مثال برنامه‌ریزی است، نه ادعای عملکرد دستگاه. محدوده زمانی همچنین باید هزینه‌های بازرسی، تعویض و وقفه‌های مورد استفاده در برنامه تولید را در بر گیرد.

از تأمین کننده بخواهید جدا کند:

بارگذاری → موقعیت‌یابی → پرس → گرمایش و نگهداری → خنک‌سازی → تخلیه

زمان گرمایش اعلام شده را نمی‌توان مستقیماً با یک چرخه کانکتور کامل مقایسه کرد.

خنک‌سازی باید در کنار این الزام تولید مشخص شود. جریان آب مورد نیاز، محدوده دمای ورودی، کیفیت آب و جزئیات اتصال برای پیکربندی پیشنهادی را درخواست کنید. آزمایش چرخه‌های تکراری باید با شرایط خنک‌کننده توافق شده انجام شود.

پذیرش نمونه را بخشی از انتخاب دستگاه قرار دهید

الزامات پذیرش را قبل از آزمایش توافق کنید. در غیر این صورت، تأمین کننده ممکن است یک ترمینال از نظر ظاهری فشرده را نشان دهد در حالی که خریدار انتظار شواهدی از اتصال داخلی یا عملکرد الکتریکی دارد.

بسته به محصول، ارزیابی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

بررسی

یک سطح فشرده به تنهایی شواهد کافی از اتصال داخلی نیست. اگر لایه‌ها در داخل ترمینال شل باقی بمانند، قبل از پذیرش پیکربندی، علت را بررسی کنید. مقاله در مورد جداسازی فویل مس پس از جوشکاری انتشار، آن مشکل را با جزئیات بیشتری توضیح می‌دهد.

گزارش آزمایش را به ماده آزمایش شده، ابزار، تنظیمات و پیکربندی دستگاه مرتبط نگه دارید. این سوابق مرجعی برای پذیرش بعدی تجهیزات برای هر دو طرف فراهم می‌کند.سوالاتی که خریداران اغلب می‌پرسندس1. آیا یک دستگاه می‌تواند اندازه‌های مختلف باس‌بار مسی را جوش دهد؟

این ممکن است زمانی امکان‌پذیر باشد که محصولات در محدوده نیرو، گرمایش، پاکسازی و ابزار دستگاه قرار گیرند. از تأمین کننده بخواهید محدوده محصول تحت پوشش، تغییرات ابزار مورد نیاز و مشخصاتی که نیاز به آزمایش‌های جداگانه دارند را شناسایی کند.

س2. آیا ظرفیت دستگاه را می‌توان فقط از ضخامت فویل انتخاب کرد؟

ضخامت فویل کافی نیست. تعداد لایه، ناحیه اتصال، وضعیت ماده، ابعاد نهایی و تقاضای تولید نیز باید ارائه شوند.

س3. آیا آزمایش باید با بزرگترین کانکتور انجام شود؟

محصولاتی را که جنبه‌های مختلف دستگاه را به چالش می‌کشند، شامل کنید. بزرگترین ناحیه اتصال ممکن است توزیع نیرو را به چالش بکشد، در حالی که قرار دادن قطعه دیگر ممکن است دشوارتر باشد یا نیاز به تلرانس ضخامت نهایی دقیق‌تری داشته باشد.