Om een koperdiffusielasmachine te dimensioneren, begin je met het verbindingsgebied, de foliespecificatie, de afmetingen van de afgewerkte terminal en de vereiste productiedoorvoer. Controleer vervolgens of de machine geschikte kracht en verwarmingsomstandigheden kan leveren via de gereedschappen tijdens herhaalde productiecycli.
Alleen de transformatorcapaciteit kan niet bepalen of een machine uw onderdeel zal lassen. De selectie moet de tekening van het werkstuk verbinden met de apparatuurconfiguratie - en vervolgens worden gecontroleerd met representatieve monsters.
Deze gids behandelt machines die worden gebruikt om de uiteinden van flexibele connectoren en stroomrails van gelamineerde koperfolie te consolideren.
Een tekening van een flexibele stroomrail moet de verbonden terminal onderscheiden van het deel dat flexibel moet blijven. De totale connectorlengte biedt nuttige informatie voor hantering, maar de terminalgeometrie bepaalt het te lassen gebied.
Voordat u een aanbeveling aanvraagt, identificeert u:
| Informatie over het werkstuk | Wat te specificeren |
| Kopermateriaal | Kwaliteit, hardheid en eventuele coating of oppervlaktebehandeling |
| Individuele folie | Dikte en breedte |
| Foliestapel | Aantal lagen en nominale stapeldikte |
| Verbonden terminal | Lengte, breedte en vereiste afgewerkte dikte |
| Flexibel deel | Lengte en de grens waar de verbinding moet stoppen |
| Vervolgoperaties | Gaten ponsen, boren, buigen of assembleren |
| Acceptatievereisten | Dimensionale, mechanische en elektrische controles |
De afgewerkte terminaldikte verdient vroegtijdige aandacht. Een terminal moet mogelijk in een vaste montage-ruimte passen of na het lassen worden geponst. Die vereisten moeten beschikbaar zijn wanneer de gereedschappen en het proces worden geëvalueerd.
Als de tekening verschillende productvarianten bevat, stuur dan het volledige bereik. Het selecteren van een machine voor één monster en het later controleren van de andere maten kan hiaten in de toegang tot gereedschappen of de productiecapaciteit achterlaten.
Voor een rechthoekige terminal is het nominale verbindingsgebied:
Verbindingsgebied = verbonden breedte × verbonden lengte
Dit is het geprojecteerde oppervlak van de terminal die wordt samengedrukt. Vermenigvuldig dit niet met het aantal folie-interfaces bij het schatten van de nominale gemiddelde druk.
Beschouw twee illustratieve terminals:
| Terminal | Verbonden breedte | Verbonden lengte | Nominaal verbindingsgebied |
| A | 40 mm | 30 mm | 1.200 mm² |
| B | 80 mm | 30 mm | 2.400 mm² |
Bij dezelfde nominale gemiddelde druk vereist Terminal B twee keer de totale kracht. Deze vergelijking verklaart het effect van het gebied; het bepaalt geen geschikte lasdruk voor een van beide onderdelen.
De relatie is:
Kracht (N) = nominale gemiddelde druk (MPa) × gebied (mm²)
De leverancier moet de procesvereiste nog steeds vaststellen door middel van technische beoordeling en proeven. De vlakheid van het gereedschap, de uitlijning, de ondersteuning en het gedrag van het frame beïnvloeden hoe gelijkmatig die kracht de stapel bereikt.
Vraag naar de beschikbare kracht bij de gereedschappen en het instelbare werkbereik. Een drukmeting van perslucht of hydraulische druk vertelt u alleen niet de kracht die op het koper wordt uitgeoefend.
De nominale stapeldikte kan worden berekend uit de foliedikte vermenigvuldigd met het aantal lagen. Twee stapels met dezelfde totale dikte kunnen echter verschillende aantallen interfaces en verschillende hanteringseigenschappen hebben.
Bijvoorbeeld:
100 lagen van 0,10 mm folie geven een nominale stapeldikte van 10 mm.
200 lagen van 0,05 mm folie geven ook een nominale stapeldikte van 10 mm.
Dit zijn dimensionale voorbeelden, geen equivalente las-specificaties. De dunnere folies kunnen zich anders gedragen tijdens het stapelen, positioneren en comprimeren. Beide constructies moeten tijdens de selectie worden geïdentificeerd.
Materiaaltoestand is ook belangrijk. Diffusielassen is afhankelijk van contact tussen oppervlakken onder gecontroleerde temperatuur en druk; de oppervlakteconditie en vlakheid beïnvloeden dat contact. TWI beschrijft deze relaties in zijn richtlijnen voor diffusielassen.
Gebruik indien mogelijk productie-folie voor de proef. Identificeer de kwaliteit, hardheid, coating en bereidingsmethode, zodat de leverancier weet wat het uiteindelijke proces moet accommoderen.
De transformatorcapaciteit is één onderdeel van een specificatie voor koperfolie-lasmachines. Het definieert niet de perskracht, het bruikbare gereedschapsgebied of de prestaties op een specifieke connector.
Bij het vergelijken van offertes, vraag elke leverancier om uit te leggen:
De transformatorcapaciteit en de vermelde bedrijfsomstandigheden.
De verwarmingsregelingen die bij de machine worden geleverd.
Of de temperatuur wordt gemeten, waar deze wordt gemeten en wat de weergegeven waarde vertegenwoordigt.
De voorgestelde gereedschappen en de secundaire circuitregeling.
De koelvereisten voor het beoogde productieschema.
Deze vragen maken ogenschijnlijk vergelijkbare aanbiedingen gemakkelijker te vergelijken. Een weergegeven gereedschapstemperatuur mag bijvoorbeeld niet worden behandeld als een directe meting van elke interne folie-interface.
Vermijd het kiezen van een vast percentage extra kVA zonder een toepassingsbeoordeling. Als toekomstige producten worden verwacht, geef dan hun waarschijnlijke afmetingen en productvereisten op, zodat de leverancier kan uitleggen welke delen van de configuratie extra capaciteit nodig hebben.
De terminal kan tussen de gereedschappen passen terwijl de rest van de connector de machine hindert.
Controleer de speling met het complete onderdeel, inclusief eventuele bochten die al vóór het lassen zijn gevormd. Controleer de laadrichting, de ondersteuning van het flexibele deel, de toegang tot de tweede terminal en de verwijdering van de afgewerkte connector.
Voor een productfamilie is het breedste deel slechts één controle. De langste connector kan extra ondersteuning nodig hebben, terwijl een korter gebogen component moeilijker te positioneren kan zijn.
De voorgestelde koperdiffusielasapparatuur moet daarom worden beoordeeld aan de hand van zowel de verbindingsafmetingen als de hanteringsenvelop.
Geef aan of het outputdoel voltooide connectoren, gelaste terminals of machinecycli betekent. Deze hoeveelheden kunnen verschillen.
Stel dat een fabriek 300 geaccepteerde connectoren per ploeg vereist. Als het overeengekomen productieplan 360 minuten voor de lasoperatie biedt, is de gemiddelde toelage:
360 minuten ÷ 300 connectoren = 1,2 minuten per geaccepteerde connector
Als elke connector twee afzonderlijke terminal-lascycli vereist, moeten beide cycli en de herpositioneringstijd binnen die toelage passen.
Dit is een planningsvoorbeeld, geen claim van machineprestaties. De tijdstoelage moet ook rekening houden met de inspectie-, omstel- en onderbrekingsaannames die in het productieplan worden gebruikt.
Vraag de leverancier om te scheiden:
Laden → positioneren → persen → verwarmen en vasthouden → koelen → lossen
Een opgegeven verwarmingstijd kan niet direct worden vergeleken met een complete connectorcyclus.
Koeling moet worden gespecificeerd naast deze productvereiste. Vraag de vereiste waterstroom, inlaattemperatuurbereik, waterkwaliteit en aansluitdetails voor de voorgestelde configuratie. Herhaalde cyclus testen moet de overeengekomen koelomstandigheden gebruiken.
Ga akkoord met de acceptatievereisten vóór de proef. Anders kan de leverancier een visueel compacte terminal demonstreren, terwijl de koper een bewijs van interne verbinding of elektrische prestaties verwacht.
Afhankelijk van het product kan de beoordeling omvatten:
| Controle | Selectievraag die het helpt beantwoorden |
| Terminalafmetingen | Kan het proces voldoen aan de montageafmetingen? |
| Mechanisch of pel-testen | Voldoet de verbinding aan de overeengekomen mechanische vereiste? |
| Dwarsdoorsnede inspectie | Zijn er interne openingen of ongelijke consolidatie? |
| Weerstandsmeting | Voldoet de connector aan de gespecificeerde elektrische vereiste onder gedefinieerde testomstandigheden? |
| Herhaalde productiecycli | Blijven de prestaties acceptabel tijdens bedrijf van de machine? |
De testmethode, monsterlocaties en acceptatiegrenzen moeten afkomstig zijn van de productvereisten of een overeengekomen validatieplan.
Een compact oppervlak alleen is onvoldoende bewijs van interne verbinding. Als lagen los blijven binnen de terminal, onderzoek dan de oorzaak voordat u de configuratie accepteert. Het artikel over scheiding van koperfolie na diffusielassen legt dat probleem gedetailleerder uit.
Houd het proefrapport gekoppeld aan het geteste materiaal, de gereedschappen, de instellingen en de machineconfiguratie. Die gegevens geven beide partijen een referentie voor de daaropvolgende apparatuurevaluatie.
Het kan mogelijk zijn wanneer de producten binnen de kracht-, verwarmings-, speling- en gereedschapsbereiken van de machine vallen. Vraag de leverancier om het gedekte productbereik, de vereiste gereedschapswijzigingen en specificaties die aparte proeven vereisen, te identificeren.
Foliedikte is onvoldoende. Het aantal lagen, het verbindingsgebied, de materiaaltoestand, de afgewerkte afmetingen en de productievraag moeten ook worden verstrekt.
Neem de producten op die verschillende aspecten van de machine uitdagen. Het grootste verbindingsgebied kan de krachtverdeling uitdagen, terwijl een ander onderdeel moeilijker te positioneren kan zijn of een strakkere afgewerkte diktetolerantie vereist.
Om een koperdiffusielasmachine te dimensioneren, begin je met het verbindingsgebied, de foliespecificatie, de afmetingen van de afgewerkte terminal en de vereiste productiedoorvoer. Controleer vervolgens of de machine geschikte kracht en verwarmingsomstandigheden kan leveren via de gereedschappen tijdens herhaalde productiecycli.
Alleen de transformatorcapaciteit kan niet bepalen of een machine uw onderdeel zal lassen. De selectie moet de tekening van het werkstuk verbinden met de apparatuurconfiguratie - en vervolgens worden gecontroleerd met representatieve monsters.
Deze gids behandelt machines die worden gebruikt om de uiteinden van flexibele connectoren en stroomrails van gelamineerde koperfolie te consolideren.
Een tekening van een flexibele stroomrail moet de verbonden terminal onderscheiden van het deel dat flexibel moet blijven. De totale connectorlengte biedt nuttige informatie voor hantering, maar de terminalgeometrie bepaalt het te lassen gebied.
Voordat u een aanbeveling aanvraagt, identificeert u:
| Informatie over het werkstuk | Wat te specificeren |
| Kopermateriaal | Kwaliteit, hardheid en eventuele coating of oppervlaktebehandeling |
| Individuele folie | Dikte en breedte |
| Foliestapel | Aantal lagen en nominale stapeldikte |
| Verbonden terminal | Lengte, breedte en vereiste afgewerkte dikte |
| Flexibel deel | Lengte en de grens waar de verbinding moet stoppen |
| Vervolgoperaties | Gaten ponsen, boren, buigen of assembleren |
| Acceptatievereisten | Dimensionale, mechanische en elektrische controles |
De afgewerkte terminaldikte verdient vroegtijdige aandacht. Een terminal moet mogelijk in een vaste montage-ruimte passen of na het lassen worden geponst. Die vereisten moeten beschikbaar zijn wanneer de gereedschappen en het proces worden geëvalueerd.
Als de tekening verschillende productvarianten bevat, stuur dan het volledige bereik. Het selecteren van een machine voor één monster en het later controleren van de andere maten kan hiaten in de toegang tot gereedschappen of de productiecapaciteit achterlaten.
Voor een rechthoekige terminal is het nominale verbindingsgebied:
Verbindingsgebied = verbonden breedte × verbonden lengte
Dit is het geprojecteerde oppervlak van de terminal die wordt samengedrukt. Vermenigvuldig dit niet met het aantal folie-interfaces bij het schatten van de nominale gemiddelde druk.
Beschouw twee illustratieve terminals:
| Terminal | Verbonden breedte | Verbonden lengte | Nominaal verbindingsgebied |
| A | 40 mm | 30 mm | 1.200 mm² |
| B | 80 mm | 30 mm | 2.400 mm² |
Bij dezelfde nominale gemiddelde druk vereist Terminal B twee keer de totale kracht. Deze vergelijking verklaart het effect van het gebied; het bepaalt geen geschikte lasdruk voor een van beide onderdelen.
De relatie is:
Kracht (N) = nominale gemiddelde druk (MPa) × gebied (mm²)
De leverancier moet de procesvereiste nog steeds vaststellen door middel van technische beoordeling en proeven. De vlakheid van het gereedschap, de uitlijning, de ondersteuning en het gedrag van het frame beïnvloeden hoe gelijkmatig die kracht de stapel bereikt.
Vraag naar de beschikbare kracht bij de gereedschappen en het instelbare werkbereik. Een drukmeting van perslucht of hydraulische druk vertelt u alleen niet de kracht die op het koper wordt uitgeoefend.
De nominale stapeldikte kan worden berekend uit de foliedikte vermenigvuldigd met het aantal lagen. Twee stapels met dezelfde totale dikte kunnen echter verschillende aantallen interfaces en verschillende hanteringseigenschappen hebben.
Bijvoorbeeld:
100 lagen van 0,10 mm folie geven een nominale stapeldikte van 10 mm.
200 lagen van 0,05 mm folie geven ook een nominale stapeldikte van 10 mm.
Dit zijn dimensionale voorbeelden, geen equivalente las-specificaties. De dunnere folies kunnen zich anders gedragen tijdens het stapelen, positioneren en comprimeren. Beide constructies moeten tijdens de selectie worden geïdentificeerd.
Materiaaltoestand is ook belangrijk. Diffusielassen is afhankelijk van contact tussen oppervlakken onder gecontroleerde temperatuur en druk; de oppervlakteconditie en vlakheid beïnvloeden dat contact. TWI beschrijft deze relaties in zijn richtlijnen voor diffusielassen.
Gebruik indien mogelijk productie-folie voor de proef. Identificeer de kwaliteit, hardheid, coating en bereidingsmethode, zodat de leverancier weet wat het uiteindelijke proces moet accommoderen.
De transformatorcapaciteit is één onderdeel van een specificatie voor koperfolie-lasmachines. Het definieert niet de perskracht, het bruikbare gereedschapsgebied of de prestaties op een specifieke connector.
Bij het vergelijken van offertes, vraag elke leverancier om uit te leggen:
De transformatorcapaciteit en de vermelde bedrijfsomstandigheden.
De verwarmingsregelingen die bij de machine worden geleverd.
Of de temperatuur wordt gemeten, waar deze wordt gemeten en wat de weergegeven waarde vertegenwoordigt.
De voorgestelde gereedschappen en de secundaire circuitregeling.
De koelvereisten voor het beoogde productieschema.
Deze vragen maken ogenschijnlijk vergelijkbare aanbiedingen gemakkelijker te vergelijken. Een weergegeven gereedschapstemperatuur mag bijvoorbeeld niet worden behandeld als een directe meting van elke interne folie-interface.
Vermijd het kiezen van een vast percentage extra kVA zonder een toepassingsbeoordeling. Als toekomstige producten worden verwacht, geef dan hun waarschijnlijke afmetingen en productvereisten op, zodat de leverancier kan uitleggen welke delen van de configuratie extra capaciteit nodig hebben.
De terminal kan tussen de gereedschappen passen terwijl de rest van de connector de machine hindert.
Controleer de speling met het complete onderdeel, inclusief eventuele bochten die al vóór het lassen zijn gevormd. Controleer de laadrichting, de ondersteuning van het flexibele deel, de toegang tot de tweede terminal en de verwijdering van de afgewerkte connector.
Voor een productfamilie is het breedste deel slechts één controle. De langste connector kan extra ondersteuning nodig hebben, terwijl een korter gebogen component moeilijker te positioneren kan zijn.
De voorgestelde koperdiffusielasapparatuur moet daarom worden beoordeeld aan de hand van zowel de verbindingsafmetingen als de hanteringsenvelop.
Geef aan of het outputdoel voltooide connectoren, gelaste terminals of machinecycli betekent. Deze hoeveelheden kunnen verschillen.
Stel dat een fabriek 300 geaccepteerde connectoren per ploeg vereist. Als het overeengekomen productieplan 360 minuten voor de lasoperatie biedt, is de gemiddelde toelage:
360 minuten ÷ 300 connectoren = 1,2 minuten per geaccepteerde connector
Als elke connector twee afzonderlijke terminal-lascycli vereist, moeten beide cycli en de herpositioneringstijd binnen die toelage passen.
Dit is een planningsvoorbeeld, geen claim van machineprestaties. De tijdstoelage moet ook rekening houden met de inspectie-, omstel- en onderbrekingsaannames die in het productieplan worden gebruikt.
Vraag de leverancier om te scheiden:
Laden → positioneren → persen → verwarmen en vasthouden → koelen → lossen
Een opgegeven verwarmingstijd kan niet direct worden vergeleken met een complete connectorcyclus.
Koeling moet worden gespecificeerd naast deze productvereiste. Vraag de vereiste waterstroom, inlaattemperatuurbereik, waterkwaliteit en aansluitdetails voor de voorgestelde configuratie. Herhaalde cyclus testen moet de overeengekomen koelomstandigheden gebruiken.
Ga akkoord met de acceptatievereisten vóór de proef. Anders kan de leverancier een visueel compacte terminal demonstreren, terwijl de koper een bewijs van interne verbinding of elektrische prestaties verwacht.
Afhankelijk van het product kan de beoordeling omvatten:
| Controle | Selectievraag die het helpt beantwoorden |
| Terminalafmetingen | Kan het proces voldoen aan de montageafmetingen? |
| Mechanisch of pel-testen | Voldoet de verbinding aan de overeengekomen mechanische vereiste? |
| Dwarsdoorsnede inspectie | Zijn er interne openingen of ongelijke consolidatie? |
| Weerstandsmeting | Voldoet de connector aan de gespecificeerde elektrische vereiste onder gedefinieerde testomstandigheden? |
| Herhaalde productiecycli | Blijven de prestaties acceptabel tijdens bedrijf van de machine? |
De testmethode, monsterlocaties en acceptatiegrenzen moeten afkomstig zijn van de productvereisten of een overeengekomen validatieplan.
Een compact oppervlak alleen is onvoldoende bewijs van interne verbinding. Als lagen los blijven binnen de terminal, onderzoek dan de oorzaak voordat u de configuratie accepteert. Het artikel over scheiding van koperfolie na diffusielassen legt dat probleem gedetailleerder uit.
Houd het proefrapport gekoppeld aan het geteste materiaal, de gereedschappen, de instellingen en de machineconfiguratie. Die gegevens geven beide partijen een referentie voor de daaropvolgende apparatuurevaluatie.
Het kan mogelijk zijn wanneer de producten binnen de kracht-, verwarmings-, speling- en gereedschapsbereiken van de machine vallen. Vraag de leverancier om het gedekte productbereik, de vereiste gereedschapswijzigingen en specificaties die aparte proeven vereisen, te identificeren.
Foliedikte is onvoldoende. Het aantal lagen, het verbindingsgebied, de materiaaltoestand, de afgewerkte afmetingen en de productievraag moeten ook worden verstrekt.
Neem de producten op die verschillende aspecten van de machine uitdagen. Het grootste verbindingsgebied kan de krachtverdeling uitdagen, terwijl een ander onderdeel moeilijker te positioneren kan zijn of een strakkere afgewerkte diktetolerantie vereist.